Beni en güzel günümde
Sebepsiz bir keder alır
Bütün ömrümün beynimde
Acı bir tortusu kalır
Anlayamam kederimi
Bir ateş yakar tenimi
İçim dar bulur yerini
Gönlüm kartepede dolanır
Ne bir çelik, ne bir alü
kartepeteam den uzak bir deli
Beni sarar karbonkoli
Beni sarar karbonkoli
Ne inişi ne yokuşu isterim
Ne bir güray yüzü isterim
Hafif bir karbon isterim
yoksa mabadda sancılar gelir
dropbara düşer kollarım
Görünmez olur yollarım
En sevgili emellerim
Önüme karbon olarak serilir
Ne bir çelik, ne bir alü
kartepeteam den uzak bir deli
Beni sarar karbonkoli
Beni sarar karbonkoli