Herkese merhaba geçenlerde antrenman esnasında ışıklarda geçme sıramı beklerken, arkamdan "hıaaaaa" türevinde sığır inlemesine benzeyen(köyde yetişenler bilir) bir nida duydum. Başımı sese doğru çevirdim ve aksi istikamete doğru hareket eden bir aracın, takriben 35 40 yaşlarında ve muhtemelen çocuk sahibi şoförü direksiyonu bırakmış vaziyette "hıaaaaa aklının a.... k....." diyerek bağırıyordu. (Aklımın ırzına geçti özetle) Bu olaydan yaklaşık yarım saat önce su almak için bir marketin önünde durdum ve anayolda bir sokak köpeği hızla geçen otomobilleri muhtemelen tehlike olarak görüp kendini savunmu içgüdüsüyle havlıyordu. Köpek beni gördü, kulaklarını dikti, kafasını yana yatırdı, belli ki onun için bir yabancıydım ve hızlı adımlarla yanıma geldi. Beni koklayarak tanışmak istedi, başını okşadım ve o da karşılık olarak patisiyle ayağıma dokundu ve bacağımı yaladı. Sokak köpeği dediğimiz canlı, hiç tanımadığı ve "kendi türünden olmayan" bir başka canlıya, yaradılışından gelen tepkilerle sevgi gösteriyordu... Birisi benim türümden ve kainat üzerindeki en muhteşem ve kusursuz şekilde yaratılan insan, diğeri ise içgüdüleriyle hareket eden bir hayvan... Hayat o gün bana bir insanın ,bir köpek kadar dahi merhametli, saygılı, sevgisini gösterebilen ve ahlaklı olamayacağını gösterdi... Yaşadıklarımdan sonra üzüldüğüm tek nokta işittiğim hakaret değil bu vb. canlıların(inancıma göre insan vasfını taşımıyorlar) ellerinde büyüyen çocuklar. Vakit ayırıp okuduğunuz için teşekkürler.


