Burak cakir
Üye
- Kayıt
- 27 Eylül 2012
- Mesaj
- 11
- Tepki
- 10
- Şehir
- Sivas
Bu hafta perşembe akşamı Ankara'da bir kaza atlattım . hala aracın üzerime doğru gelişi aklımdan çıkmıyor. kaçacak bir tarafda yoktu . araç çok hızlıydı ki onu gördüğüm anda öldüm dedim ama hala hayattıyım. bazen arasıra kendimi yokluyorum olayın şokunu atlatamadım . hemen hemen hergün bisiklet kullanırım böyle bir olay başımdan hiç geçmedi. eğer aracın sürücüsü direksiyonu biraz kırmasaydı şu an hayatta değildim. hala hayatta olduğumada inanamıyorum. bisiklet kullanıyorum hala ama tedirginim. bu arada aracın plakasını o şokla alabilseydim eminim o hayatta olmayacaktı kendisininde içecek suyu yiyecek ekmeği varmış hala. canım çok sıkkın. düşünün bir araç üzerinize en az100 km hızla geliyor hava karanlık kaçacak yerde yok. o umutsuzluk hiç bir yerde yok . arabayı görür görmez aha vurdu bana dedim . ama yazıklar olsun böyle sürücülere . biz bisiklet kullanmayalım diye insanlar neler yapıyor neler sanki biz onların ellerindeki ekmekleri aldık . ama yıkılmak yok ...bir canım gitti diyorum geriye kaldı 8 can...


