Kırmızı Bisiklet

Selim Çam

Forum Bağımlısı
Kayıt
1 Kasım 2006
Mesaj
1.854
Tepki
465
Şehir
İstanbul
Yıllar önce bir kitapta okuyup, yazmıştım; bu bahar başıma geldi. Oğluma bir kırmızı bisiklet aldık.
Binmeyi öğrenene kadar dengesini sağlasın diye arkaya iki küçük tekerlek taktırmaya gittik.
Çok görüp geçirdiği belli, bıçkın bir usta, lastiklere hava basarken "Yedek tekerleri boş verin" dedi, "...iki tekerle binmeyi denesin. Yardımcı olursanız 1 saatte öğrenir. Yoksa yedekleri atması aylar alır. Düşse de aldırmayın, düşe kalka öğrenir sürmeyi..."

Öğüdü tuttuk ve açık alanda ilk denemelere giriştik.
Önce pedal basmayı, fren sıkmayı anlattım, sonra selede dengede oturmayı...
Oturdu.
Ayakları pedala zor uzanıyor, düşmekten korkuyordu.
"Hiç korkma, ben daima yanında olacağım ve seni tutacağım" dedim.
Güvendi.
Sol elimle gidona, sağ elimle seleye yapıştım; burnumu çocuksu kokular saçarak dalgalanan saçlarına gömüp kırmızı bisikletin yanı sıra koşmaya başladım; önce ağırdan alan, giderek hızlanan bir tempoda...
O, yüzünü yalayan rüzgarın ve emin ellerde olmanın keyfiyle kahkahalar atarken ben bisikleti dengede tutmak için büyük enerji harcıyor, tekerden hızlı koşma çabasında nefes nefese soluyordum.
Kolay değil; istikballe yarışıyordum.
Bir süre sonra yoruldum.
"Şimdi kendin binmeyi deneyeceksin" dedim.

Çekindi biraz.

"Süremem" diye diretti.
"Sürersin" dedim, "Ben hemen arkandayım".
Önce ürkerek bastı pedallara... Kırmızı bisikletin dengesi bozuldu. Fark ettirmeden seleden tutup düzelttim.
Acemi sürücüyü iltifatlar ve ıslıklarla yüreklendirdim.
Şimdi bazen arkasından tuttuğumu bilmeden bisikleti kendisinin sürdüğünü sanıyor, bazen ise tuttuğumu sanıp gerçekten kendisi sürüyordu.
Zamanla bisikleti kimin yönettiğini ayırt edemez oldu.
Oysa ben farkındaydım:
Kırmızı bisiklet uçmaya hazırlanıyordu.

Bir saatin sonunda artık iki elim havada bisikletin yanında koşturuyordum.

Ellerimi görüyor, her an tutabileceğimi biliyor, bunun verdiği güveni, kendi başına sürebiliyor olmanın özgüvenine katık edip direksiyona sımsıkı yapışmış halde pedala basıyordu.

Giderek hızlandı.

Bir süre sonra yetişemez olup peşini bıraktım.
Kırmızı bisiklet sendeledi ilkin, bir o yana, bir bu yana yattı, sonra toparlanıp çığlıklarla kanatlandı.
Ardından bakakaldım.
Bir hayat provasıydı sanki...
Sendelerse her an arkasında olacağımı, yardıma koşacağımı biliyor; ama vakti gelince süren bir bahar dalı gibi kırmızı kısrağını kendi başına sürmesi gerekiyordu.
Erken bıraksam düşebilir, fazla tutsam ömür boyu dengesini sağlayamayabilirdi.
Seledeki elim, onu biraz besleyip tam zamanında kesilen bir göbek bağıymışçasına görevini yapıp çekilmişti.
Şimdi bir pedal ileri basıldıkça öbürü gerileyecek, yeni sürgün geldikçe, yorulan körelecek, hayatın tekerleri nesilleri öğütecek; devran böyle dönecekti.
Yarın seledeki çocuğun eli tutacaktı çocuğunun selesinden...
Onun selesini tutan el ise, senede bir gün öpülmeyi bekleyecekti...
..tıpkı bugün öpmeye gittiği gibi, zamanında kendi selesine yapışan eli...

Can DÜNDAR
 
Scudo

penelope

Aktif Üye
Kayıt
17 Ekim 2006
Mesaj
140
Tepki
49
Şehir
bursa
abi cok guzel bir yazı yazmıs can dündar. paylastıgın ıcın tesekkurler...
 

Cemowski

Daimi Üye
Kayıt
28 Ocak 2007
Mesaj
271
Tepki
105
Şehir
İzmir
Can dündar süper yazmış bu yazıyı. hayatımda bööle güzel yazı görmemiştim paylaşım için teşekkürler;)
 
  • Beğen
Tepkiler: sare

bora_jb

Forum Demirbaşı
Kayıt
6 Ocak 2007
Mesaj
465
Tepki
106
Şehir
izmir
gerceken cok guzel ıcıme oturdu boyle bellı belırsız bır huzun geldı ıcıme paylasım ıcın cok tesekkkurler...
 

İdris ACA

Forum Bağımlısı
Kayıt
23 Ekim 2006
Mesaj
1.778
Tepki
1.451
Şehir
bursa
yazı insanı derinlere daldırıyor
yazıyı okurkan sanki kırmızı bisikletin selesinde ben varmışım gibi hissettim
paylaşım için teşekkürler selim
 

mutu88

Daimi Üye
Kayıt
29 Ağustos 2006
Mesaj
364
Tepki
181
Şehir
ISTANBUL
Can Dündar'ı oldum olası sevmişimdir
Şiir gibi yazıyor bütün yazılarını
Paylaşım için teşekkürler
 

simplonmurat

Forum Bağımlısı
Kayıt
7 Ocak 2007
Mesaj
737
Tepki
337
Şehir
Evka-6 / İZMİR
İsim
Murat ALTINCAN
Bisiklet
Simplon
Diyebileceğim fazla bir kelime yok.Zaten kelimelere gerek te olduğunu sanmıyorum.Bu yazı üstüne sadece hayal kurmak gerekir.Paylaşıma edilen teşekkürler bile az....
 

d.berkay

Forum Bağımlısı
Kayıt
2 Ekim 2006
Mesaj
3.872
Tepki
3.106
Şehir
Ankara
İsim
Demir Berkay
Bisiklet
Marin
teşekkürler paylaşım için :eek:
 
  • Beğen
Tepkiler: sare

hulyaars

Forum Demirbaşı
Kayıt
20 Şubat 2007
Mesaj
464
Tepki
221
Şehir
Ankara
can dündarın duyguları gerçeklerle harmanlaması keyifli herzaman.kendisinin yazılarını beğenmemek mümkün olmasa gerek.paylaşımın için teşekküler.
 

betmo

Forum Demirbaşı
Kayıt
25 Ocak 2005
Mesaj
463
Tepki
76
Şehir
Eskişehir
can dündar Gerçekten çok güzel yorumlarmış...
 
Yukarı Alt