Ankara Keçiörende uzun bir yokuş var. Tepebaşından şelaleye doğru iner bilen bilir. Her neyse ortaokuldayım bende çocuk cesareti tabi yaldır yaldır iniyorum yokuştan dolmuş falan solladım. Yokuşun en altında kırmızı ışıklar yanıyor, arabalar durmuş arka arkaya. Frene basıp yavaşlayayım dedim. Arka frene basmamla fren kolunun elimde kalması bir oldu. 1-2 saniye elimdeki fren koluyla mal mal bakışmamızdan sonra ayaklarımı yere sürte sürte zoraki durmuştum.