Duyuruyu Kapat
Facebook Gözat
Twitter Gözat

Bisikletle Güney Ege / 5-9 Ekim 2012

Konu, 'Şehirlerarası Gezi ve Tur Makaleleri-Fotoğrafları' kısmında BF Okuru tarafından paylaşıldı.

  1. BF Okuru

    BF Okuru Yeni Üye

    Kayıt:
    2 Şubat 2005
    Mesajlar:
    17
    Beğeniler:
    69
    Seviye:
    Selamlar, ilk şehirlerarası turuma ait yazımın derli toplu pdf versiyonuna buradan ulaşabilirsiniz:

    https://www.dropbox.com/s/7s8p5smvse5hh1a/G%C3%BCney%20Ege%20Bisiklet%20Turu.pdf



    Bisikletle Güney Ege
    Kuşadası - Güzelçamlı - Dilek Yarımadası - Bafa Gölü - Bodrum
    5-9 Ekim 2012


    [​IMG]

    Hazırlık
    Heyecanlıyım, zira ömrümde ilk kez bisiklet ile uzun bir tura çıkacağım. Önceden İzmir çevresinde yaptığım günlük turlar oldu. Kuzeyde Yenifoça’ya, güneyde Seferihisar’a gidip döndüğüm 60-90 kilometrelik günübirlik pazar turlarıydı bunlar. İçme suyu, fotoğraf makinası ve yedek bir tişört dışında herhangi bir şey taşımadığım hafif pedallamalar...
    Ama bu kez durum biraz farklı. İlk kez bir tur heybesi edindim ve içini olabildiğince kullanışlı hazırlamaya çalıştım. Başta ihtiyaç duyacağımı düşündüğüm pek çok şey, heybelerin hazırlanıp monte edilmesi sırasında fazlalık olarak görülüp elendi. Sonradan düşününce bu içgüdüsel elemenin faydalı; hatta az bile olduğunu anladım. Zira taşıyacaklarım heybe içindeki ekipman, giyecek ve yiyecekten ibaret değildi. Bir arkadaşımdan ödünç aldığım çadır ile başka bir arkadaşımdan ödünç aldığım mat ve uyku tulumu da eklenince 15 kilograma yakın bir yüküm oldu. Gideceğim yolların ve 5 günlük konaklamalarımın planını çıkarttım. Programım belli olsa da esnek bir tur izleyeceğim. Şehir içi ev-otogar pedallaması da dahil 300 kilometrelik bir tur olacak.
    Aradaki yolu bildiğim ve vakit kaybetmeye değer bulmadığım için İzmir-Kuşadası arasını otobüsle gidip turuma Kuşadası otogarından başlayacağım.
    Haydi bakalım...

    5 Ekim 2012 / Cuma

    [​IMG]

    05:00
    Pek uyumadan geçirdiğim geceye veda edip çantalarımı bisiklete yüklüyorum. Evimden otogara pedallamam gereken bir 10 km var önümde. Hava aydınlanmamış ve ben fosforlu yeleğimi üzerime geçirip, ışıklarımı yakarak tatlı sabah ayazında otogara ilerliyorum. Çantaları yanlış taktığım için pedallarken arada ayağım heybelere çarpıyor. Yine de durup düzeltecek vaktim yok.
    06:00 gibi otogara varıyorum. Birikmiş puanlarımla bedavaya aldığım Kuşadası biletim elimde, 06:40 otobüsünü bekliyorum. Hava aydınlanmak üzere...

    [​IMG] [​IMG] [​IMG]

    08:00
    Sıcak, aydınlık bir sabah. Kuşadası’nın bitimi inişli bir yol. Otogardan Soğucak mevkiine gelmem kısa sürüyor. Sonra deniz kenarından gidebileceğim bir sahil yolu ararken yazlık sitelerin bol olduğu sahilde bir bakkalda duruyorum. Kahvaltı zamanı. Ekmek dolabında taze simitler var, dükkanın önünde çay içip kahvaltı eden iki de misafir. Bisikleti yüklü görünce soruyorlar; sohbete başlıyoruz. Bakkal emekli bir askermiş. Bir gün önce onaylanan Suriye tezkeresini eleştirerek olası bir savaşın uzun vadedeki risklerini anlatıyor iki misafirine. Beni de bekletiyor, çay demleniyormuş. İkram edilen çayı termosuma doldurup teşekkür ederek sahile çıkıyorum. Plaja matımı serip içimi ısıtan güneşin yükselişiyle kahvaltıma başlıyorum denize karşı.
    Tanesi 60 kuruşa bakkaldan aldığım simitler, ikram edilen çay ve bir gün önce marketten aldığım kahvaltı setinin minik tereyağı, peyniri, balı, reçeliyle besleniyorum ilk öğünümde...

    [​IMG]

    10:00
    Kahvaltı sonrası Davutlar’ı Güzelçamlı’ya bağlayan o upuzun ve meşhur sahildeki bisiklet yolundan ilerliyorum. Yol gerçekten güzel. Motorlu taşıt girmesi yasak ve bir tarafı yayalar, diğer tarafı bisikletler için ayrılmış. Hemen yanıbaşında da çok güzel, sakin bir plaj uzanıyor. Bu yol bittiğinde Güzelçamlı belediye binasının hemen yanından anayola çıkıyorum ve birkaç yüz metre sonra da hedefim olan Dilek Yarımadası Büyük Menderes Deltası Milli Parkı’na ulaşıyorum.

    [​IMG] [​IMG] [​IMG]


    11:00
    Milli Park girişinden elli metre kadar önce hemen sol tarafta Zeus Mağarası bulunuyor. Beş dakikada görüp parka öyle giriyorum. Mağaranın içi derin ve karanlık; aynı zamanda bir gölet ve burada yüzenler de var.

    12:00
    Bugünkü gezimin planına göre parkı gezip, meşhur kanyonu aşıp, 900 metrelik dağın ve parkın diğer tarafına geçeceğim ve oradaki Doğanbey Köyü’nde çadır kuracağım. Bakalım... :)
    Ondan önce, tertemiz görüntüsü ve davetkar sakinliği ile beni çağıran suya atacağım kendimi. İlk plaj İçmeler Koyu’nda. Yukarıdan çok güzel görünüyor. Hemen aşağı inip yüzüyorum...

    [​IMG] [​IMG] [​IMG]

    13:00
    Garip kokulu ağaçların arasından manzaraya paralel olarak yarımadanın içerilerine pedallıyorum Milli Park Caddesi boyunca. Asfalt yol inişli çıkışlı. Neyse ki kalabalık değil. Arada bir geçen ilçe minibüsleri ve birkaç tur otobüsü dışında yol boş diyebilirim. Sakin bir asfalt turunun ardından asıl hedefim olan Oluklu Kanyon girişine geliyorum. Giriş kalabalık. Elli kadar öğrenci kapıda, yürüyüşten dönmüş olanlar diğerlerini bekliyor. Sadece bir insanın geçeceği kadar boşluk bırakılmış demir kapıdan zar zor atlatıyorum bisikletimi ve öğrenci topluluğunun şaşkın bakışları arasında ağır ağır pedallıyorum bozuk yolda. Neden bu kadar şaşkın bakıyorlar ki..!

    15:00
    Nedeni belli oluyor. Bisikletle ilk günden asla yapılmayacak bir şeye kalkıştığımı anlamam bir iki saat sürüyor. Şöyle ki, 15 kilometrelik bir treking-yürüyüş parkuru bu kanyon. İlk bir iki yüz metreden sonra da dikleşerek yükseliyor ve toplamda 900 metreye çıkıyor. Yol son derece taşlık. Orantısız taş ve kaya parçaları ile dolu. Bazı yerlerde pedal dönmüyor, jant taşlara sıkışıyor ve arka bagajın yükü bisikleti aşağı çekiyor. Bir de önemsiz gibi gözüken ancak benimle fazla samimi olup ağzıma, mideme giren küçük sinek sürüleri var.

    [​IMG]

    15 kilometrelik parkurun üçte birini bile henüz tırmanamadım. Bisikleti elimle itiyorum, çok su tüketiyorum ve yukarıdan dönen insanlardan öğrendiğim kadarıyla önümdeki 2-3 km boyunca su yok. Sonrası ise meçhul. Zira gelenler hep ilk 5 kilometrelik manzaralı tepeye kadar çıkıp geri dönenler. Kimse daha ileri gitmiyor(?) Sağolsun bazı yabancı ziyaretçiler dönüşlerinde sularını benimle paylaşıyor.
    Park saat 6’da kapanacak ve o zamana kadar bu tepeyi aşmam lazım. Gel gör ki her 1 kilometrede bir karşılaştığım yürüyüş tabelalarından henüz sadece 4 tane görebildim. Saatte iki kilometreyle falan tırmanıyorum sanırım. Şöyle bir umudum var, o herkesin geri döndüğü 5. kilometreden sonra biraz daha tırmanıp tepeye varacağım ve sonra da yokuş aşağı inişe geçip köye ulaşacağım. Evet, umut fakirin ekmeği tabi. Bir de cep telefonum Yunanistan şebekesini çekiyor ve GPS haritaları bu bölgeyi göstermiyor.

    [​IMG]

    16:00
    Herkesin gelip döndüğü o manzaralı 5. kilometredeyim. Yemek molası vermek zorundayım. Bisikleti yokuş yukarı iterken bile ayaklarım kayıyor. Yüklü halde 50 kilogram gibi gelmeye başladı.
    O çok yüksek tepede manzaraya karşı açıyorum konservelerimi. Barbunya ve patlıcan dolması var menüde. İyice susadım ve yarım litre suyum kaldı sadece. Tepe de kıvrıla kıvrıla çıkıyor, bu yüzden anlayamıyorum daha ne kadar yolum olduğunu.

    [​IMG]

    16:45
    Havanın kararmasına daha epey var ama park kapanacak. Bu yola sabah erken çıkmalıymışım. İlk tur günü, yüklü bisikletle, ince şehir lastikleri ve Shimano Touring donanım ile kısa sürede aşabileceğim bir yer değilmiş burası. 6. kilometrede bisikleti kenara bırakıp yokuş yukarı koşturuyorum, daha ne kadar çıkılacağını anlamak için. Ve on dakika içinde geri dönüyorum bisikletimin başına. Önümde tırmanan en az birkaç saatlik yol daha var. Bu yüzden mantıklı bir plan değişikliği ile 180 derece dönüş yapıyorum ve saatlerdir binemediğim bisikletime atlayıp inişe geçiyorum. Güzelçamlı’ya dönüyorum...

    17:40
    İnerken fren sıkmaktan ellerim kızarıyor. Teller kopacak diye çok korkuyorum. Hem dimdik aşağı iniyorum, hem de taşlardan, kayalardan kaçınarak bisikleti düz tutmaya çalışıyorum. Misafirperver sinek sürüleri de bir an olsun yalnız bırakmıyor. Ağzımı kapatıp gözümü kısıp asfalta ulaşıyorum. Saatler süren gidişimden sonra dakikalar süren muhteşem dönüşüm ile Milli Park’a ‘şimdilik’ veda ediyorum.

    [​IMG]

    19:00
    Parkın çıkışından birkaç yüz metre sonra solda, deniz kenarında bir kamping alanı var. 10 liraya anlaşıp hava kararmadan kuruyorum çadırımı. Şimdi farkediyorum ki süratli ve sarsıntılı iniş sırasında bir tişörtümü kaybetmişim. Heybenin üzerine asmıştım kuruması için. Kanyona hatıram olsun...
    Güzelçamlı merkezde ev yemekleri yapan bir lokantaya; ardından da tatlı alışverişi için bir markete gidip kampa dönüyorum...
    Benim için zorlu bir ilk gün olmasına rağmen gördüğüm en mükemmel doğal mekanlardan biriydi park. Ve bu coğrafyanın yakınlarındaki herkesin bir gününü ayırmasını öneriyorum. Garip ağaç kokuları, zengin bitki ve böcek çeşitliliği, benim göremediğim ama broşürlerde ismi geçen yabani hayvanları ve muazzam manzara eşliğinde yüzme lüksü bölgenin heyecan verici özelliklerinden sadece bazıları. Kamp fotoğraflarımla ilk turumun ilk gününü burada noktalıyorum.

    [​IMG] [​IMG] [​IMG]





    6 Ekim 2012 / Cumartesi
    [​IMG]


    08:30
    Sakin bir sabah. Kampın köpeği ile civardaki diğerlerinin havlamaları dışında pek ses yok. Bisikletimin arka lastiği epeyce inmiş ve gövdenin metal aksamı da oldukça nemli. Sabaha karşı hava pek soğuktu, sanırım bu yüzden. Lastiği şişirip cadde üzerindeki fırına gidiyorum. Kahvaltılık hamur işi alıp kampın denize nazır ahşap masalarında minik bal, reçel ve peynirlerimle birlikte mideye indiriyorum. Hemen yanda balık tutan bir amcayla selamlaşıyoruz.

    [​IMG]

    10:00
    Kahvaltı sonrası toparlanıp yola çıkıyorum. Önce birkaç yüz metre geri gidip Zeus Mağarası’nın oradaki çeşmeden mataralarımı dolduruyorum. Sonra Güzelçamlı merkezden geçip Davutlar’a geliyorum. Buradan da Söke için ufak bir tırmanışa geçiyorum. Dünkü arazi tırmanışından sonra asfaltta yokuş çıkmak o kadar da zor gelmiyor bugün. Tepeye çıkarken bisikletin çekiş gücünü yetersiz buluyorum. Sanki enerjimin bir bölümüyle boşa pedal çeviriyormuşum gibi. Bu yüzden bir köy girişinde durup sabah şişirdiğim arka lastiği kontrol ediyorum. Oldukça yumuşak; pedal çevirdikçe amortisör misali hafif hafif yaylanıyorum ve bu da beni yavaşlatıyor. Bunu anlayınca lastiği iyice şişiriyorum. Böylece önümdeki iki köyü geçip Söke’ye ulaşmam çok daha rahat ve akıcı oluyor.

    [​IMG] [​IMG] [​IMG]

    12:00
    Söke çıkışında, Milas yolu üzerinde outlet mağazaların ve kafelerin olduğu yerde kısa bir kahve molası veriyorum. Hava da epey sıcak. Tişörtümü kuruması için bisikletin arkasına asıyorum. Kahve sonrası yola çıkarken arkadan gelen bir kamyonet korna çalıp eliyle bir şey işaret ediyor. Dönüp bir de bakıyorum, hoppala, elli metre geride benim tişört, yerlerde... İki oldu. Neyse ki bunu kurtardık...

    [​IMG]

    14:00
    Güneye inen 30 kilometerelik düz yol, arkadan esen hafif rüzgarın da yardımıyla rahat geçiyor. Milas, Didim yol ayrımına ulaşıyorum. Kıvrılarak yükselen Milas yolunu takip ediyorum. Daha yokuşun başlarında, yol kenarındaki bahçenin iri ve öfkeli köpeği havlayarak yolumu kesiyor. Dişleri pek keskin görünüyor. Bisikletten inip bu vahşi arkadaşa ıslık çalarak anayolun ortasına yürüyorum. Caddeyi geçmeyi ya da evinden uzaklaşmayı göze alamamış olacak ki arkamdan hırlayıp havlayarak beni yolcu ediyor. Biraz daha çıkıp ardımda kalan Söke Ovası’na bakıyorum. Yol, Bafa Gölü’ne paralel doğuya ilerliyor.

    [​IMG]

    [​IMG]

    [​IMG]

    16:00
    Şimdiye dek pedal çevirdiğim en tehlikeli yoldayım. Gölün güney kıyısına paralel olan bu anayolda oldukça uzun, dağınık ve kontrolsüz bir yol yapım çalışması var. Asfalt yok, yol toz toprak. Demir yığınları taşıyan süratli tırlar, moloz, taş ve kum dökerek gürültüyle yanımdan geçen kamyonlar ve arada yolu kapatan iş makinaları arasından geçmek yorucu olduğu kadar sinir bozucu. Yer yer yol tek şeride iniyor ve hem karşıdan gelenler, hem arkamdan gelenler buradan kurtulmak için tozu dumana katıp gaza basıyor. Ağzım yüzüm toza bulandı ve sanki yol bitmiyor.

    17:00
    Ölümcül araç geçişlerinden sıkılıp benzinlikte mola veriyorum. Yolun kalan bölümünün asfalt ve sorunsuz olduğunu duyunca seviniyorum. Sabahtan kalan poğaçamın yanına gazoz alıp göle karşı kemiriyorum. Tesise bir otobüs geliyor; Romanyalı bir tur kafilesi. Kenardaki satıcıdan incir, lokum falan tadıyorlar. Ben de boşalan mataralarımı içme suyuyla doldurup Bafa’ya doğru yola koyuluyorum. 8-9 km sonra soldaki köy yolunu ve Kapıkırı tabelasını görünce seviniyorum. Son 10 km...

    [​IMG]

    17:15
    Asfalt köy yolunun ilk kilometrelerinde yoldaki kırık bir ceviz kabuğunun üzerinden geçiyorum. Çatırtıdan sonra durduğumda arka lastiğimin patladığını anlıyorum. Yol kenarında yamayla uğraşmamak için her 3-4 dakikada bir inip lastiğe hava basarak taksit taksit köye ilerliyorum.

    [​IMG]

    18:30
    Sonlara doğru lastik daha hızlı inmeye, hava basmalar sıklaşmaya başladı. Bu yüzden son 1-2 kilometreyi yürüyerek tamamladım. Patlak lastik ile çok da gezinmemek için köyün girişindeki ilk kamp yeri olan Zeybek Pansiyon’un arazisine girip, 20 liraya iki gece için anlaşıp gölün hemen dibindeki bir ağaç altına çadırımı kuruyorum. Sonradan öğreniyorum ki, diğer bazı pansiyon ve restoranlar çadır kirası almadan; kahvaltı veya yemek yemek koşulu ile bahçelerinde misafir ediyorlarmış kampçıları. Neyse, başka sefere... Benim dışımda üç çadır ve bir karavan daha var kampta. Arazi çok güzel ve ben, patlak lastikle uğraşma işini ertesi sabaha bırakıp gölün üzerinde batan güneşe karşı akşam yemeğine oturuyorum kumsalda. Tüm pazar günümü buraya ayırdığım için rahatım. Yarın göl çevresini yayan gezeceğim...

    [​IMG] [​IMG] [​IMG]

    [​IMG]




    7 Ekim 2012 / Pazar

    07:00
    Hava süper. Çadırın fermuarını açar açmaz kampın köpekleri hemen kendilerini sevdirmeye geliyor. Ayakyolu dönüşü yandaki çadırın sahibi bisikletli arkadaş sesleniyor bana; Türkçe bilip bilmediğimi anlamaya çalışarak. :) Bodrum’da yaşayan İzmirli arkadaşım Mehmet haftasonu tatili için bisikletine atlayıp göle gelmiş. Bir gün önce onun da lastiğini patlatmış. Şişirip en yakın yerleşim birimine kadar gidebilmeyi umuyor. Zor bir ihtimal. Yama takımlarını çıkarıyorum, lastikleri söküp başlıyoruz ikimiz de ameliyata. İşlem bitince ilerdeki bir restorana kahvaltıya gidiyoruz yürüyerek. Ve umuyoruz ki döndüğümüzde lastikler inmemiş olsun.

    [​IMG] [​IMG] [​IMG] [​IMG] [​IMG]

    08:30
    Kahvaltı süper. Her şey doğal. Sucuk, salam, sosis gibi suni et ürünlerinden nefret etsem de köy sucuğu ile hazırlanıp sofraya gelen yumurtaya karşı koyamıyorum. Hele bir incir reçeli vardı ki, ömrümde yemedim böylesini. Kahvaltıda Mehmet’le epey sohbet ediyoruz. Gürkan Genç, bisiklet forum, sırtçantalılar falan derken laf sevgili arkadaşım Eda Bellek’e geliyor. Mehmet de takip ediyormuş Eda ve Laura’nın Asya gezisini. Videolarını ve web sayfasını benim hazırladığımı öğrenince daha da ilgileniyor. Ben de bir gün sonra gideceğim yol hakkında ayrıntılı bilgi alıyorum Bodrum’daki müstakbel ev sahibimden :)

    10:00
    Mehmet’in yama sağlam olmuş, lastik beton gibi. Daha geç olmadan yola çıkmak istiyor. Sonraki gün Bodrum’da görüşmek üzere vedalaşıyoruz. Ben de ufak bir çanta alıp göl çevresini ve köyü gezmeye koyuluyorum.

    [​IMG] [​IMG] [​IMG] [​IMG] [​IMG] [​IMG] [​IMG] [​IMG]





    8 Ekim 2012 / Pazartesi

    [​IMG]

    09:30
    Daha erken yola koyulmak istiyordum aslında. Su kenarında kahvaltımı yapıp toparlanıyorum. Bir önceki gün iki yama yapmıştım arka lastiğe ama pek iyi durumda değil. Kapıkırı Köyü’nden anayola çıkana kadarki on kilometrede üç kez durup tekrar şişirmek zorunda kaldım. Bafa merkezde, yol kenarındaki bir oto lastikçisi on liraya yama yapıyormuş. Ama hem on lira çok hem de adam kötü biriymiş. Civardaki pansiyon sahiplerine, müşterilerin lastiklerini patlatıp kendisine göndermelerini teklif ediyormuş. Neyse, şimdilik dur, şişir ve devam et yöntemi ile idare edeyim. Selimiye nispeten merkezi bir yer, orada iç lastiği değiştiririm artık. Bu plan ile Bafa çıkışındaki rampayı tırmanıp tünelden geçiyorum.

    11:00
    Selimiye’de bir bisikletçi var lakin onda da 28‘lik iç lastik yok. Forumdaki 26-28 tartışmaları geliyor aklıma. Hakikaten 26 köyde bile bulunuyor da 28 zor.

    12:30
    Milas girişindeki küçük sanayi sitesindeyim. Buraya kadar nasıl geldiğimi bir ben bilirim. Son kilometrelerde pedal çevirmeye başladıktan 30 saniye sonra jantın yola değdiğini hisseder olmuştum. Milas’a 6 km kala bir kamyonet gördüm yol kenarında. Genç bir arkadaş 2-3 çuval indiriyor. Rica ettim, bisikleti kasaya koyup Milas’a beraber gittik. Sağolsun sanayinin hemen önüne kadar götürdü. Burada bir bisiklet-motorsiklet lastikçisi var. 28‘lik lastik bende yoktur dedi abi. Sonra kurcaladı şöyle bir. Temiz, yamasız, ikinci el çıkma bir 28‘lik lastik buldu. On lira aldı ama olsun. Bu arada benim eski lastikte de üç yeni patlak bulduk. Sorun yama yaptığım yerlerde değilmiş. Dış lastiğim yıpranık olduğundan çatlaklarından sızan üç küçük dikenmiş, geçen 35 kilometrede eziyet eden. Öyle böyle tüm bu tecrübelere minnet duyarak keyifle pedallıyorum Milas çıkışındaki rampaları. Okul bahçesindeki ilkokul çocukları hello falan diyerek sesleniyor, el salladığımda da yaygara koparıp seviniyorlar.

    [​IMG]

    [​IMG]

    17:00
    Herhangi bir ilginçlik yaşamadan ama epeyce iniş çıkışlar yaparak Bodrum’a ulaşıyorum. Mehmet ile haberleşene kadar Bodrum merkezde geziyorum.

    [​IMG]



    9 Ekim 2012 / Salı

    [​IMG]

    07:00
    Deliksiz uykumdan erken uyanıyorum. Mehmet işe gideceği için o da erken kalkıyor. Evde kahvaltı ederken gün içinde bisikletle gezebileceğim bir Bodrum rotası çıkarıyor. Yarımadanın güney kıyıları ve denize paralel ilerleyen manzaralı yol beni Bağla, Akyarlar üzerinden Turgutreis’e ulaştıracak. Geç olmadan da eve geri dönüp yükümü toparlayıp otogara gideceğim. Plan bu...

    [​IMG]

    11:00
    Bodrum’un eski ve henüz metropolleşmemiş güzel köy yollarında ilerliyorum. Tam güneyde, yani Akyarlar civarında manzara gerçekten müthiş ancak hava çok güneşli olduğundan ve ışık da tam karşıdan geldiğinden bu güzel manzaraları istediğim gibi fotoğraflayamıyorum. Bembeyaz bir gökyüzü çıkıyor ve bundan hoşlanmıyorum.

    [​IMG]

    [​IMG]

    [​IMG]

    13:00
    Turgutreis civarında dolanıyorum. Burası bence merkezden daha güzel, daha sakin. Turgutreis’e ulaşmadan birkaç kilometre geride bir plaj var. Yol kenarındaki yazlık siteye ait özel bir plaj ama sezon bittiği için oldukça boş. Kimsenin sorgu sualine maruz kalmadan burada rahat rahat yüzüyorum. Bir de tepede beyaz, deniz feneri şeklinde bir restoran var, çok hoşuma gitti. Restoran kapalı ama bahçesinin denize bakan tarafında kurulu bir kamp çadırı var. Her kimse çok güzel bir yer seçmiş...

    20:00
    Hava çok sıcaktı. Gün içinde gezdim, yedim, içtim ve evdeki eşyalarımı toplayıp İzmir otobüsüne binmek üzere Bodrum otogarına geldim. Muavin çocuk bisikleti araca almayacağını söylüyor ama kaptan ikaz edince buna mecbur olduğunu anlıyor.

    01:30
    Müzik dinleyerek geçen 4 saatlik yolculuğun sonunda gece yarısı İzmir otogarına, oradan da 50 dakikalık pedallama ile evime varıyorum; keyifli bir gezinin yarattığı mutluluk ile...

    Teşekkürler...
     
  2. Orhanalkaya

    Orhanalkaya Forum Bağımlısı

    Kayıt:
    26 Mayıs 2012
    Mesajlar:
    858
    Beğeniler:
    197
    Şehir:
    Macaristan-Kayseri-İzmir
    Bisiklet:
    Merida
    Seviye:
    çok güzel bir anlatımla turunuzu anlatmışsınız teşekkürler daha nice gezmeler..
     
  3. Tamer KAMIŞLI

    Tamer KAMIŞLI Bisikletkolik

    Kayıt:
    5 Temmuz 2011
    Mesajlar:
    1.195
    Beğeniler:
    831
    Şehir:
    Samsun - Eskişehir
    Bisiklet:
    Sedona
    Seviye:
    Hocam öncelikle ayaklarınıza sağlık harika bir tur olmuş. Anlatımınız zaten harika + olarak PDF versiyonunu inceledim gerçekten harika olmuş ellerinize sağlık.
     
  4. five

    five Bütün yıl hayal kurup birkaç hafta pedallayan...

    Yaş:
    45
    Kayıt:
    29 Temmuz 2005
    Mesajlar:
    1.007
    Beğeniler:
    1.635
    Şehir:
    İstanbul-Bostancı
    Bisiklet:
    Giant
    Seviye:
    Merhaba,

    Önce tarihler çok tanıdık (5-9 Ekim ) geldi. Sonra da rota.Özellikle de Milli park geçişi.
    Biz de 4 sene önce aynı tarihlerde bir İzmir-Bodrum turu yapmıştık ve Milli Parkı geçmiştik. Ne kadar zorlu olduğunu çok iyi bilirim. Çünkü 1 günümüzü almıştı geçmek.

    Güzel turunuzu paylaştığınız için çok teşekkür ederim. Ben de Bafa Gölü rotasını geçmek istiyorum.

    Aşağıda milli park geçişini de anllatığımız gezi yazımız ve resimlerimiz var.
    http://www.bisikletforum.com/showthread.php?t=32815&highlight=izmir+bodrum


    Özellikle 7. mesajda devam etseydiniz -ki etmemeniz iyi olmuş- göreceğiniz Dil Gölü Lagün'ü manzarası harika.

    Selamlar

    five
     
  5. ademyener

    ademyener Aktif Üye

    Kayıt:
    15 Aralık 2011
    Mesajlar:
    170
    Beğeniler:
    147
    Şehir:
    İstanbul
    Bisiklet:
    Whistle
    Seviye:
    Uzun tur diye ben buna derim bence keyif alınan turların hepsi ayrı bir zevkli oluyor..Seneye bende ege ve güneye doğru planlıyorum bakalım kısmetse.Paylaşım ve fotoğraflar için teşekkürler ayrıca renk katmış.
     
  6. BF Okuru

    BF Okuru Yeni Üye

    Kayıt:
    2 Şubat 2005
    Mesajlar:
    17
    Beğeniler:
    69
    Seviye:
    five, tura çıkmadan önce yazınızı okumuştum. Hatta bu yüzden tepeye çıkarken yanıma bol su almıştım :)
    Ama aşırı yük ve ince tekerlekle çok zaman alacak bir yer gerçekten. Zaten dağ bisikleti rotasıymış aynı zamanda milli park. Girişte verilen broşürde bu yürüyüş yolunun aynı zamanda mtb güzergahı olduğu yazıyor ve çizimlerle gösteriliyor.

    İlginiz için teşekkür ederim ve Bafa Gölü'nü, Kapıkırı Köyü ve çevresini şiddetle tavsiye ederim. Günübirlik değil ama, en az 1 gece 2 gün planlayın. Ve köylülerin söylediğine göre mart sonu nisan başı ilkbaharın canlılığı rengarenk boyuyormuş göl çevresini. Harika bir görüntüsü varmış. Bakalım, göreceğiz... :)
     
    five bunu beğendi.
  7. Murat Çetinkale

    Murat Çetinkale Forum Demirbaşı

    Kayıt:
    15 Temmuz 2011
    Mesajlar:
    580
    Beğeniler:
    326
    Şehir:
    Ankara/Batıkent
    Bisiklet:
    Geotech
    Seviye:
    Seleniz çok güzelmiş. Rahat olsa gerek. Bu arada, memlekete doğru şöyle bir uzanmış oldum sayenizde. Ellerinize, ayaklarınıza sağlık.
     
  8. BF Okuru

    BF Okuru Yeni Üye

    Kayıt:
    2 Şubat 2005
    Mesajlar:
    17
    Beğeniler:
    69
    Seviye:
    Okuyan ve kıymet gösterip değerlendiren tüm arkadaşlara teşekkür ederim.
    City Sport'larla verilen beyaz, standart bir Salcano sele üzerine 20 liralık jelli kılıf geçirdim ve evet, gayet rahat... :in:

    Donanımım özetle şöyle:
    Bisikletim 10 küsür senelik bir Atala Distance. Ama buradaki Bianchi üretimlerinden değil. Eski, orijinal İtalyan.
    Jantlar Vuelta Airline,
    Dış lastikler no name, kabak. En kısa zamanda değişecek.
    Vites ve kollar tourney... (Sanırım aynakol da)
     
  9. Tuğrul Tomba

    Tuğrul Tomba Kıdemli Üye

    Kayıt:
    8 Temmuz 2009
    Mesajlar:
    235
    Beğeniler:
    265
    Şehir:
    AYDIN
    Bisiklet:
    Salcano
    Seviye:
    Merhabalar,
    ayağınıza sağlık, çok güzel gezmişsiniz. 2007 yılının tamamını bu bölgede geçirmiştim, iş nedeniyle. Çok sevdiğim bir bölge, hem insanları hem de coğrafya. Bafa gölü kenarından devam eden yol çok güzel, göl çevresi de. Ben naçizane bu rotadan geçecek olanlar için alternatif yol olarak Söke-Didim [Söke çıkışından priene tabelasından girip, bu rota üzerinde priene-miletos ve dydma antik yerleşimleri görülebilir, büyük menderes nehrinin denize kavuştuğu bölge görülebilir, balık-rakı alternatifi :) ]Akbük üzerinden Kazıklı - Gürçamlar - Kıyıkışlacık - Kızılağaç - Avşar üzerinden Milas-Bodrum yoluna bağlayan köyler içinden geçen rotayı tavsiye ederim.Ya da Didim kavşağını geçip biraz tırmandıktan sonra Akbük girişi vardır, sağa doğru. Buradan Akbük'e girip üstte bahsettiğim kazıklı köyünden itibaren aynı şekilde devam edilebilir. Sağlıcakla kalınız...
     
  10. BF Okuru

    BF Okuru Yeni Üye

    Kayıt:
    2 Şubat 2005
    Mesajlar:
    17
    Beğeniler:
    69
    Seviye: